
Oooh Happy Day…
We bevonden ons op 30 juni in een pRETTig web van verstrengelde goede doelen bij Restaurant Da Vinci in Maasbracht met als middelpunt top kok Margo Reuten en meester gastheer Petro Kools die door hun betrokkenheid en vrijgevigheid een rode draad van goede doelen door de avond trokken.
Een jaar geleden vond de landelijke Rett familiedag op ons erf in Heythuysen plaats. Wij werden daarbij qua catering, eten en drinken, voor een belangrijk deel ondersteund door Restaurant Da Vinci. Groot was de verrassing toen wij enkele dagen na deze familiedag een verwencheque van Da Vinci kregen, anoniem aangeboden door een Rett gezin, dat ons daarmee een blijk van dank wilde geven voor de organisatie van deze bijzondere Rett dag. Zuinig waren we op deze cheque; maar 30 juni ging het er dan toch echt van komen! Onze oudste zoon Bartho nam vandaag zijn HAVO diploma in ontvangst en dat gingen we bij Da Vinci vieren…
Al snel na aankomst bij Da Vinci begrepen we van Petro dat het een bijzondere avond zou worden. Restaurant Da Vinci stelde in September 2009 een diner ter beschikking voor de veiling tijdens “the Quality of Life Gala” bij Hotels van Oranje in Noordwijk. Dit 10-persoons arrangement ging voor een immens bedrag onder de hamer en vanavond werd dit arrangement door 10 dames waaronder Karin Bloemen, ambassadrice van de Stichting “Quality of Life”, verzilverd. Zoals altijd waren alle gerechten, wijnen en ambiance tot in de sterretjes verzorgd. Extra verrassing waren de muzikale intermezzo’s van tenor Ivo van der Bijl die regelmatig zijn zang in het kader van het goede doel bij liefdadigheidsinstellingen ten gehore brengt. Deze avond werden de culinaire hoogstandjes door Ivo, in verschillende genres, muzikaal onderstreept. Wij hadden een fantastische tafel en bevonden ons temidden van het kamerconcert. Prachtige songs zoals Con te partiro/Time to say goodbye, una Furtiva Lagrima, Summertime, Oooh Happy Day, I did it my way en andere liederen passeerden de tafels. Hoewel Karin eerder had laten horen dat ze zo schor als een stoomlocomotief was, nam ze toch deel aan het concert en perste ze prachtige zang uit haar klankkast zoals ze haar borst en middenrif zelf noemt. Alle aanwezige gasten waren onder de indruk van deze speciale extra’s. Ze klapten, zongen en wiegden op hun stoelen tussen de culinaire gangen door. Margo en Petro genoten zichtbaar van deze speciale ambiance in hun etablissement. De complete Da Vinci equipe liep af en aan, maakte foto’s en zorgde ervoor dat het ons aan niets ontbrak.
Bij ontmoetingen als deze fladdert er toch altijd een visitekaartje van de NRSV uit mijn tas. Er is altijd werk aan de winkel, als het om de bekendheid van Rett Syndroom gaat. Labloemen was vriendelijk, zoals we haar kennen, een waterval van woorden, toen ik haar vroeg of ik haar zou mogen mailen over het Rett Syndroom. Toen ik tijdens ons gesprek refereerde aan Pipo de Clown en de p-p-Parelridder en haar vertelde dat zij Pipo’s tante Anouska was en ik mij vervolgens voorstelde als de ‘Mammaloe van Heythuysen’ viel ze even stil en had ik haar nieuwsgierigheid gewekt. Sapperdeflap, zij antwoordde in tante Anouska taal: “Kabriets, kabraats, kabroetskaka”.
Bartho kreeg een dikke lipstickkus van Karin en uitbundige felicitaties van iedereen voor het behalen van zijn diploma. Hij werd extra in het zonnetje gezet met een super groot dessertbord waarop zijn desserts rondom de chocoladeletters “Proficiat” waren gedrapeerd. Hij genoot van het heerlijke eten, het wijnarrangement, het gezellig samenzijn met zijn ouders, alles wat er om hem heen gebeurde; wat wordt het al een vent, we zijn trotse ouders!
Al met al een hele bijzondere avond die ons gewoon overkomen is. ‘Toeval bestaat niet’ is mijn motto, zoals ik ook tegen Karin zei. Het heeft zo moeten zijn dat wij juist deze datum prikten en tijdens deze speciale feestavond bij Da Vinci terecht kwamen. Toeval bestaat niet; we hopen dat we een goed contact met Karin Bloemen kunnen bewerkstelligen met eventuele mogelijkheden voor de Nederlandse Rett Syndroom Vereniging en dat de nieuwsgierige tante Anouska niet alleen in haar kristallen bol tuurt, maar zichzelf ook eens een kijkje in de Pipowagendeluxe of de Pipowagensuperdeluxe gunt. Of zoals ze zelf zou zeggen: “Pipo-Mammaloesie! Hiephoog, iek ben geRETTeketettet!”









